LIBRE MAINTENANT

19 April 2019

15 June 2019

PIERRE LIEBAERT



LIBRE MAINTENANT


Solo show by Pierre Liebaert
19 April > 15 June 2019


Libre Maintenant – Artworks




En
Pierre Liebaert invites us to a strange in-camera. The models who replied to his ad wanted to pose in the intimacy of closed doors, as if this face to face with the photographer whom they knew nothing about was the one thing they had been waiting for. No other desire than to be in front of him, to be contemplated, exposing themselves before the camera and transgressing a norm their public life or private situation seem to impose on them. By posing nude and masked, revealing imperfect bodies at odds with the standards of erotic photography, these men had nothing else in mind but to abandon themselves to the gaze of the other, to submit themselves to it. The resulting photograph is for them but a document bearing witness to this, a «photograph as proof», an image of their momentary freedom.
This burlesque confessional produced photographs permeated with great solitude; a sad carnival of naked bodies reminding of recumbent statues, the mask protecting them from themselves. Opting for the gaze of the photographer rather than the psychologist’s couch, they leave light hearted, having unburdened their secret onto the one who will remain its sole depositary. Pierre Liebaert rediscovered the essence of photography, of the relationship between model and photographer, exacerbating the notion of power it infers in this desired submission.


Free Now – Press Release




Fr
Pierre Liebaert nous convie à un étrange huis clos. Les modèles qui, répondant à l’annonce qu’il a diffusée, ont souhaité venir poser dans l’intimité d’une chambre close, semblent n’avoir rien tant désiré que cet instant du face à face avec un photographe qu’ils ne connaissaient pas. Nul autre désir que celui d’être devant lui, d’être contemplés, de se livrer à l’appareil en transgressant une norme à quoi leur vie publique ou leur situation familiale paraît les contraindre. En posant nus et masqués, en révélant des corps imparfaits aux antipodes de la photographie érotique, ces hommes n’ont eu d’autre dessein que de s’abandonner au regard de l’autre, de s’y soumettre. La photographie qui procédera de la rencontre n’est dès lors plus pour eux qu’un document qui en atteste, une «photographie comme preuve», celle de leur liberté momentanée.
De ce confessionnal burlesque résultent des photographies d’une profonde solitude; un carnaval triste où ces corps dénudés évoquent plutôt des gisants, le masque les protégeant d’eux-même. Préférant au divan du psychologue le regard du photographe, ils en ressortent allégés d’un secret révélé à celui qui en demeurera le seul dépositaire. Pierre Liebaert a retrouvé l’essence de la photographie, de la relation entre le modèle et le photographe, exacerbant ici la notion de pouvoir qu’elle induit en cette soumission désirée.


Libre Maintenant – Communiqué de Presse




Nl
We worden door Pierre Liebaert uitgenodigd voor een bijzondere belevenis achter gesloten deuren. De modellen die zijn ingegaan op een advertentie die hij heeft geplaatst, hebben te kennen gegeven te willen poseren in de intimiteit van een afgesloten ruimte en lijken niets anders te willen dat het moment van de face-to-face met een fotograaf die ze niet kennen. Niets anders dan voor hem te staan, te worden bekeken en zich volledig over te geven aan het fototoestel hierbij de normen overtredend waartoe hun publieke leven of hun familiale toestand hen lijkt te beknellen. Door naakt en gemaskerd te poseren en hun onvolmaakte lichamen te tonen aan de antipoden van de erotische fotografi e, hadden deze mannen geen andere optie dan zich over te geven aan de blikken van de andere en zich eraan te onderwerpen. De foto’s die het gevolg zijn van de ontmoeting zijn voor hen dan ook niets anders dan een document dat het bewijs ervan levert, een «foto als bewijs» van hun tijdelijke vrijheid.
De foto’s van deze burleske biecht geven blijk van een diepe eenzaamheid, een triest carnaval waar deze naakte lichamen eerder doen denken aan een gisant met een beschermend masker. De voorkeur gevend aan de blik van de fotograaf dan aan de divan van de psycholoog, vertrekken ze voldaan, ontdaan van een geheim achtergelaten bij de persoon die er de enige bewaarnemer van blijft. Pierre Liebaert heeft de essentie van de fotografi e teruggevonden, de unieke relatie tussen model en fotograaf, hierbij de notie van macht verscherpend die ontstaat door deze vrijwillige onderwerping.


Helemaal Bevrijd – Persbericht