MONO NO AWARE (1/2)

2 June 2017

16 September 2017

ROMAN MORICEAU



MONO NO AWARE


ROMAN MORICEAU


02 june > 16 september




SUMMARY


en
« Mono no aware » is a Japanese aesthetic and spiritual concept first coined by Motoori Norinaga in his study of the Genji monogatari (the tale of Genji) in the 18th century. Literally meaning things (mono) and pathos (aware), it encapsulates the nostalgia or sadness stemming from the awareness of the evanescent and impermanent nature of things, which is transcended into an aesthetic appreciation. The feeling of sadness or nostalgia is filled with a gentle and quiet revelling in the fact we had a chance to experience the beauty of things even if briefly. « Mono no aware » recognises that ephemerality is part of beauty, that beauty depends on this fleetingness. It is the bittersweet understanding and acceptance of the transitory nature of life that shows its beauty. The most symbolic image of « mono no aware » is the cherry blossom shakura, whose delicate blossoming captivates our attention for 10 days during the first bloom of Spring form the first bud to the fall of the last petal. The climax of the shakura season is reached when as an ultimate beauty gesture the petals fill the sky like pink rain before the flowers slowly wither. Death gives life its radiance and the appreciation of its beauty is heightened by our awareness of its transiency.
For his second solo show at the gallery Roman Moriceau explores the cycle of life. He is looking to capture its movement and the traces it leaves behind. By particularly focusing on the concept of « mono no aware » in Japanese culture, Roman Moriceau also questions the idea of loss as a way to transcend the loss he recently suffered. […]


fr
« Mono no aware » est un concept esthétique et spirituel japonais, utilisé par Motoori Norinaga dans son interprétation du Genji monogatari. Il est l’esprit du aware (émotion nostalgique) découvert dans le mono (choses, objets), une « poignante mélancolie des choses ». La beauté du caractère éphémère de la vie est traditionnellement représentée par le printemps, aussi court que spectaculaire. En particulier, la floraison des cerisiers, la célèbre « Sakura » montre que l’intensité sensorielle est inversement proportionnelle à la durée. Le front de la floraison, qui remonte depuis le sud, est avidement suivi pendant les dix jours que dure l’événement (entre l’éclosion du premier bourgeon et la chute du dernier pétale). Le paroxysme de la floraison jusqu’à saturation n’est pas considéré comme le plus esthétiquement parfait. L’ultime beauté n’est atteinte que quand les pétales commencent à tomber en une pluie rose. C’est alors le caractère tragique d’un événement qui révèle sa beauté, où la mort rend à la vie son éclat.
Avec l’exposition Mono no aware, Roman Moriceau explore le cycle de la vie. Il cherche à en capter le mouvement et se concentre sur ses traces, elles-mêmes volatiles. En accord avec le profond attachement des japonais pour l’éphémère, il recherche aussi à se protéger de la perte. Traversant un deuil personnel, il expérimente cette fragile dynamique dans l’élaboration de cette exposition. […]


nl
« Mono no aware » is een spiritueel en esthetisch Japans concept dat stamt uit de Heianperiode (794 – 1185), maar vooral door Motoori Norinaga (1730 – 1801) bekend werd toen hij het gebruikte in zijn literaire studie van Genji monogatari (Het verhaal van prins Genji). Volgens Norinaga vormt het begrip de essentie van de Japanese literatuur, en zelfs de Japanese culturele traditie. Letterlijk betekenen de woorden dingen (mono) en pathos of gevoeligheid (aware). « Het pathos van de dingen », « een sensitiviteit voor de dingen », of zelfs « het hartverscheurende van de dingen » zijn mogelijke vertalingen. Het omvat het nostalgische besef dat alles vergankelijk is, een besef dat overgaat in een esthetisch genoegen, een ervaring van schoonheid – hoe kort ook, we hebben de schoonheid van de dingen gezien, ervaren. « Mono no aware » erkent dat het efemere onderdeel is van schoonheid, dat schoonheid bestaat bij de gratie van zijn vluchtigheid. Het is het bitterzoete begrip en de aanvaarding van de voorbijgaande aard van het leven, dat de schoonheid van dat leven zichtbaar maakt. Hét symbool voor « mono no aware » is de kersenbloesem, sakura. In de lente brengt het uitboeien van de bloesems mensen 10 dagen in vervoering, van het verschijnen van de eerste knoppen tot het vallen van de laatste blaadjes. De climax van het sakura seizoen wordt bereikt wanneer als in een ultiem esthetisch gebaar duizenden uitgebloeide bloemblaadjes, gedragen door de wind, de lucht bezwangeren als een roze regen. De dood geeft het leven glans en kleur, en onze waardering van zijn pracht wordt extra gevoed door ons besef van zijn vergankelijkheid.
Met Mono no aware, zijn tweede solo-expositie in de galerie, reflecteert Romain Moriceau op de cyclus van het leven. Het probeert zijn bewegingen, en de sporen die het nalaat te vangen. Door in te zoomen op het concept « mono no aware » in de Japanse cultuur, wil hij ook het idee van verlies bevragen, om zo een persoonlijk geleden verlies te kunnen ontstijgen. […]


Alexis Rastel




PRESS RELEASE


Mono no aware – en


Mono no aware – fr


Mono no aware – nl


Mono no aware – artworks